Congres onbegrepen klachten

Veel  artsen weten nog weinig over osteopathie. Dit viel me op tijdens een recent congres over SOLK (somatisch onvoldoende begrepen lichamelijk klachten)  

Dit vond natuurlijk elke osteopaat in de zaal een kwalijke zaak (wij hebben als beroepsgroep erg vaak te maken met deze soort klachten),  maar voor mij nog meer motivatie om aan de medische wereld te laten zien dat osteopathie geen alternatieve geneeswijze maar een complementaire geneeswijze is. Gelukkig was KNO arts Bas de Cock vrij duidelijk; osteopathie kan juist de brug tussen de reguliere geneeskunde en de chronische patiënt zijn. Hij vindt dat osteopathie heel belangrijk is bij behandeling van onverklaarde klachten zoals tinnitus en duizeligheid.

10-20 seconden
Uit het onderzoek van Dr. T.C. Olde Hartman kwam bijvoorbeeld naar voren dat een patiënt in het ziekenhuis vaak maar een 10-20 seconden de tijd heeft om te vertellen waar hij/zij voor komt. Dit betekent dus eigenlijk dat de patiënt nèt heeft kunnen vertellen dat bijvoorbeeld de knie het probleem geeft. Maar hoe, wat en wanneer weet de arts nog altijd niet. Vervolgens heeft de arts het idee dat hij vooral met nieuwe onderzoeken moet strooien om de oorzaak van de klacht zichtbaar te maken, terwijl de patiënt vooral opzoek is naar antwoorden. De patiënt wil weten wat hij/zij heeft en hoe daarmee om te gaan. Op deze manier wordt de patiënt dus heen er weer geslingerd tussen onderzoeken zonder dat er echt iets wordt gedaan. Dit is dus precies waar een osteopaat in beeld kan komen. De osteopaat heeft kennis van veel fysiologische, anatomische en psychische aspecten in het lichaam waardoor chronische problemen vaak beter verklaard kunnen worden. Tijdens het congres kwam ik en al mijn collega’s erachter dat wij door meer tijd, aandacht en kennis van het lichaam in zijn geheel misschien wel beter zijn om deze SOLK te behandelen en uit te leggen aan de patiënt dan onze collega artsen.

Handen in het haar
Artsen zijn namelijk opgeleid met een scheiding in het denkbeeld lichaam en geest. Het lichaam zien ze als machine en als daar iets kapot aan is, kan het gemaakt worden. Als er dan klachten zijn die niet verklaard kunnen worden a.d.h.v. lab onderzoek, foto’s e.d.,  dan zit de klassiek geschoolde arts met handen in het haar. Wij osteopaten zijn heel anders opgeleid. Wij zijn niet geschoold om alle klachten los van elkaar te zien maar om een samenhang te zoeken en te vinden.  Dat is ook wat ik van patiënten vaak terug hoor na de behandeling. Ze vinden het prettig dat er eens niet naar alleen hun knie of schouder wordt gekeken maar dat hun lichaam als het ware weer opnieuw uitgelijnd wordt waardoor het in zijn geheel beter functioneert.

Wazig
Veel van die “wazige” klachten waar de klassieke geneeskunde niets mee kan zijn bij de osteopaat al vaker aan bod gekomen en worden daarom beter begrepen. Tijdens het congres werd ook nog eens benadrukt dat patiënten vaak pas bij een osteopaat terecht komen,  als ze overal al zijn geweest. Dit is natuurlijk jammer. Ik merk echter dit zelf in de praktijk ook. Er komt maar heel af en toe iemand bij mij die via de huisarts is doorverwezen. Vaak gaat de patiënt zelf op zoek met het internet of komt uiteindelijk ‘via via’ bij mij terecht. Gelukkig wordt men mondiger en zoekt men zelf verder. Maar ik en al mijn collega’s dromen van een tijd dat osteopathie net zo normaal wordt in Nederland als de fysiotherapeut!